Dag 1 – De Grote Uittocht naar Malta

En daar was-ie dan eindelijk: Dag 1, de dag waar we ons al maanden op verheugden alsof we naar de maan zouden vertrekken. Nee hoor, gewoon Malta – maar wel mét duikspullen en koffers waar een gemiddeld verhuisbedrijf nog “uuhhh” van zegt.

De dag begon meteen al met een verrassing, want A12 Taxi dacht: “We zijn liever een uur te vroeg dan één minuut te laat.” Resultaat: de chauffeurs stonden fris en fruitig te wachten terwijl de rest nog net niet in pyjama liep. Maar, props voor de heren: ze gingen gewoon ergens koffie drinken tot de rest van de crew zich verzameld had. Om klokslag 09:00 uur (of nou ja, iets daarna… wie houdt de tijd bij?) stonden we dan klaar in Zoetermeer.

Daar begon het kofferpuzzelen. Hoe krijg je 243 koffers in 3 auto’s? Antwoord: met veel gezucht, geduw, en het loslaten van alle principes over “netjes inladen”.

Op naar Schiphol! Daar begon meteen het volgende hoofdstuk: “De Bagagesaga”. Er was enige verwarring bij de incheckbalie. Blijkbaar was alle bagage op één naam geboekt. Erg gezellig, maar wat lastig als je net doet alsof je je eigen identiteit weet. Gelukkig wist de Malta-mevrouw van KLM (de MVP van de dag) alles te ontrafelen met een blik en wat geheime toetsenbordcombinaties.

Daarna door naar de security, waar verrassend weinig drama was. Slechts één tas werd eruit gepikt voor extra controle (ja, we weten wie je bent) maar verder vlogen we er soepel doorheen. Tijd voor koffie! Of nou ja, een soort koffie. Het spul was warm en zwart, dus dat telt.

Toen naar het vliegtuig, waar we tot onze verbazing ontdekten dat “boarding time” iets anders is dan “vertrektijd”. Gelukkig betekent dat ook: instappen, zitten, en hoppa – wegwezen! Geen files van mensen die staan te hannesen met bagagevakken en rugtassen die je een nekwervel kosten.

De vlucht zelf was top. De piloot had er zin in, want wat eigenlijk 2 uur 50 moest duren werd in 2 uur 30 afgeraffeld. Alsof hij ergens in Malta ook een Happy Hour wilde halen.

Aangekomen op Malta begon de volgende editie van Tetris: The Luggage Strikes Back. Met gemiddeld 2 koffers per persoon, 11 duikers, en wat aanhang, hadden we de lokale buschauffeur flink aan het zweten. Maar het paste. Net. Met een beetje wrikken. En een koffertje op schoot.

Bij aankomst bij het hotel dachten we eerst: “Oei… hebben we per ongeluk een kamer boven een kebabzaak geboekt?” Maar die gedachte was snel weg. Prima kamers, vriendelijk personeel, eten dat je niet direct doet huilen van binnen – kortom: luxe in de breedste zin van het woord. Of in ieder geval breed genoeg voor onze koffers.

Voor het eten nog even een mini-vergadering met veel “uh’s” en “hoe laat morgen?”-vragen. Daarna in de bar een afsluitend drankje. Of twee. Of drie. Want hé, het is vakantie.

Al met al: een topdag met hier en daar een kleine hik up (zoals we dat in het vak noemen), maar dat maakt het juist leuk. Morgen duikdag 1: de boot op, het water in, papierwerk invullen alsof we bij de douane werken, en vooral: genieten.

Tot morgen voor de volgende aflevering van Duikers op Drift!

Slaap lekker & droom van koffers die zichzelf tillen. 🧳🌊